Bankje in de Melksteeg

29 oktober 2026

Amersfoort heeft een eigen Stadsbouwprijs, georganiseerd door FASadE. Deze prijzen (vier in totaal) worden tweejaarlijks uitgereikt.

Dit jaar was de vierde editie. Als stadsdichter kreeg ik het verzoek om tijdens de prijsuitreikingsavond op te treden met een speciaal geschreven gedicht.

De Stadsbouwprijs is bewust geen architectuurprijs die alleen kijkt naar hoe mooi of technisch knap een ontwerp is. De vakjury kijkt ook zaken als naar landschap, duurzaamheid, sociale samenhang en inpassing in de bestaande omgeving. Daarnaast is er ook een publieksprijs.

Met 22 inzendingen in allerlei soorten en maten was het best een puzzel om dat in één gedicht te vatten. Toen ik een week voor de uitreiking onder geheimhouding mocht weten die de publieksprijs had gewonnen, werd het duidelijk: dat project ga ik bezoeken.

Maandag 26 oktober stapte ik op de fiets en bezocht ik Natuurgebied De Melksteeg. Ik liet mijn telefoon thuis (tip!) en nam alleen een pen en een notitieboek mee. Tijdens de wandeling ontstond onderstaand gedicht.

Donderdagavond 29 oktober mocht ik het gedicht ook live voordragen tijdens de prijsuitreiking in de Veerensmederij. Dit is ook gefilmd, zodra ik de beelden heb zal ik deze hier delen.

Tip: kantel je scherm om volledige regels te zien zonder horizontaal scrollen.

BANKJE IN DE MELKSTEEG


kunst moet suggereren, net als liefde

ik ben een simpel bankje
in de Melksteeg langs het gras
gelukkig kan ik praten
dat komt nu goed van pas

want net toen ik was opgedroogd
na dagen vol met regen
passeerde iemand die pauzeerde,
even naar me keek en
een zin zag staan die iemand anders 
eerder op mij schreef:

kunst moet suggereren

las hij verbaasd hardop
hij pakte zijn notitieboek
en schreef het daarin op

toen keek hij nog een tweede keer
er stond iets achteraan!
het was zowat onzichtbaar
hij moest echt vlakbij gaan staan:

kunst moet suggereren, net als liefde

je zag hem denken: 
dat is grappig, wat een leuk begin
zo vind ik hier bij toeval nu
mijn allereerste zin

hij deed zijn boek weer in zijn tas
daarna liep hij weg
van de rest van zijn gedicht
kwam niet zoveel terecht

hij zei alleen nog 
vlak voordat hij wegging tegen mij:

suggestie is de kunst
creatie is het ambacht
en liefde voor de ruimte
is misschien de grootste prijs


Floris Huetink
Stadsdichter Amersfoort

Wil je (delen van) dit gedicht gebruiken?
Neem even contact op, in overleg is veel mogelijk.