Ben ik geen vrouw?
24 september 2026
Wauw, dat was tof, een festival openen met een live gedicht! En als bonus ook nog live op de radio…
Donderdag 24 september was de aftrap van de tiende editie van September Me, een jaarlijks muziekfestival in Amersfoort.
Kort nadat ik stadsdichter was geworden, kwam het verzoek of ik voor het jubileum een openingsgedicht wilde maken. Voorzichtig werd daarbij gevraagd of ik dat misschien ook live kon komen voordragen in Flint theater. Nou, dat wilde ik zéker!
Ragazze Quartet heeft de artistieke leiding over het festival. Als thema kozen zij dit jaar "she/her" en ze nodigden Ayanna Witter-Johnson uit als artist in focus.
Die combinatie is geen toeval, want samen hebben zij eerder al eens Ayanna's nummer "Ain't I A Woman?" live uitgevoerd bij Podium Klassiek.
Dit lied werd het vertrekpunt voor het openingsgedicht. Het schrijfproces was nog een hele ondekkingstocht, want het lied en het thema bleken aan veel meer te raken dan ik aanvankelijk dacht.
Hieronder staat de volledige tekst. Maar voordat je die leest: nog leuker is misschien om eerst het gedicht te beluisteren, zodat je het net zo ervaart als de mensen in de zaal.
En dat kan! Want tot mijn eigen verrassing werd het hele concert ook live uitgezonden op NPO Klassiek. Het gedicht is vanaf minuut 23:10 te horen in de uitzending van Avondconcert van 24 september.
Veel luister- en leesplezier!
BEN IK GEEN VROUW? Ayanna komt zo met Ragazze Quartet ze kennen mij niet ik ken ze pas net ik hoorde ze zingen "Ain't I A Woman?" wauw, dacht ik, wauw "Ben ik geen vrouw?" de vraag was retorisch de woorden historisch inmiddels al bijna twee eeuwen geleden Sojourner Truth sprak ze recht uit het hart en ze klinken nog door in het heden want hier nu vandaag stel ik mij de vraag: Ain't I A Woman? Ben ik geen vrouw? nou… zo op de man af heel lullig gezegd: ik doe wel m'n best maar ik ben het nooit echt ik héb wel een vrouw ze is geen bezit hoewel er wel iets van elkaar in ons zit want soms als ik kwaad ben neemt zij me voor lief dan zet ze mijn wereld in haar perspectief ik heb ook een dochter ik heb er zelfs twee ze geven me langzamerhand een idee van hoe het nou is om een meisje te zijn van klein naar steeds groter je neus een keer stoten van jong en een vrouw zijn alleen op de fiets terwijl ik als jongen nog helemaal niets wist van duistere nachten van mannen op jacht en van telefonerend de kans op verkrachten verkleinen zo worden hun zorgen nu steeds meer de mijne ja mannen, wij kunnen van vrouwen veel leren toch wil ik het niet tot die twee reduceren tot mannen van Mars en vrouwen van Venus de ene een vulva de ander een penis tot september hem en september haar want dan ben ik wel lekker snel klaar… …maar vergeet ik compleet wat samen heet queer er zijn niet twee hokjes het zijn er veel meer gender en sekse, m, v én x en ook in de liefde, van alles tot niks hoe meer van die hokjes hoe beter het past maar ze worden ook kleiner totdat er uiteindelijk nergens meer plek is voor iemand erbij alleen nog voor ikke, mezelluf en mij ik pleit dus voor minder ik wil er maar één nee wacht eens, nog beter doe er maar géén nergens een hokje nergens een lijn oneindige ruimte om samen te zijn waarin jij ook mij wordt en ik dus ook jou een vrouw ook een man en een man ook een vrouw we ontdekken, verdwalen verdiepen, vertalen begrijpen en voelen elkaar in verhalen en dan… echt, het kán… dan is september me ook september we en gaat "ben ik geen vrouw?" altijd óók over jou Floris Huetink Stadsdichter Amersfoort
Wil je (delen van) dit gedicht gebruiken?
Neem even
contact
op, in overleg is veel mogelijk.